Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/16365 E. 2013/12201 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma ve hırsızlık HÜKÜM : Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun işyerinde aşçı olarak çalışan sanığın, mağdura ait kredi kartını mağdurun işyerinde bulunan ceketinin cebinden almak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, TCK.nun 142/1-b madde ve fıkrasına uyar nitelikte olup olmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA), 2- Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza suçun işlenişindeki özellikler gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 50 günün 5 güne ve 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereği bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile birim gün sayısının çarpılması suretiyle sonuç 1000 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.