Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2011/9556 E. 2012/29087 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Ve Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2011/9556
Karar No
2012/29087
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Ve Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve kasten yaralama HÜKÜM : - Sanık ...'nun kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne; hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine - Sanıklar ..., ... ve ...'nun hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatlerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Katılanın dosyaya yansımış her hangi bir maddi zararının bulunmadığı gözetilerek, sabıkasız olan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili karar verilmesi gerekirken, “katılanın zararının karşılanmaması” şeklindeki dosya kapsamına uygun ve yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda suça konu yere tecavüz olup olmadığının açıkça belirtilmemesi karşısında mahallinde yeniden keşif yapılıp Ödemiş 2. İcra Müdürlüğünün 2006/ 3537 sayılı dosyasının getirtilip Ödemiş 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/544 Esas, 2006/203 karar sayılı ilamının infaz edilip edilmediği saptanarak sonucuna göre, TCK.nun 290/1. maddesi ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Yasanın 154/1. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 73 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2011/9556, K. 2012/29087, T. 01.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2011-9556-e-2012-29087-k-33e7e5bb9d7c