Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2009/4990 E. 2011/2030 K.

Zorla mağdurun hürriyetini tahdit, bu suça fer'i maddi iştirak suçundan sanıklar ..., , ... ve ....'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2-3b f, 39, 31/2, 62/1, 50, 52. maddeleri gereğince 4.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmalarına, herhangi bir yükümlülük tayinine mahal olmadığına dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 5.4.2006 tarihli ve 2005/181 esas, 2006/103 sayılı kararına vaki itiraz üzerine 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanıkların lehine olduğundan bahisle aynı Kanun'un 179/2, 65/3, 179/son, 59/2, 72, 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 12/2, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 3.421,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 2253 sayılı Kanun'un 38. maddesi uyarınca şarta bağlı olarak ertelenmesine, 1 yıllık deneme süresine tabi tutulmalarına, bu süre içerisinde alkollü içki ve sigara kullanmaktan yasaklanmalarına, deneme süresi içinde tedbirlere uyup kasti bir cürüm işlemezlerse cezalarının çektirilmesine yer olmadığına ilişkin, (BALIKESİR) Ağır Ceza Mahkemesinin 16.5.2006 tarihli ve 2006/546-541 değişik iş sayılı kararı ile 6.7.2006 tarihli ve 2006/700-694 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz sanıklar hakkında hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanıklar tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece, geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra olağan kanun yollarına tabi olacağı, bu aşamada yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden inceleme yapılabileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 4.2.2009 gün ve 1264 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 6.3.2009 gün ve KYB/2009-38495 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231/12. madde ve fıkrasında düzenlenen itiraz, yalnızca "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı bakımından kabul edilmiş bir kanun yolu olup, işin esasına girilip lehe yasa değerlendirilmesi yapılmasına ilişkin hususları kapsamayacağı, asıl hükmün ise, anılan maddenin 11. fıkrası gereğince denetimli serbestlik süresi içinde işlenen hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç nedeniyle mahkum olunması halinde, mahkemenin geri bıraktığı hükmü açıklaması üzerine temyiz kanun yoluna tabi olacağı gözetilmeden, sanıklar müdafiilerinin itirazı üzerine sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden inceleme yapılması gerekirken, işin esasına girilip lehe yasa değerlendirilmesi yapılmasına ilişkin olarak yazılı gerekçeyle karar verilmesi, Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının Kanun Yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesince itiraz üzerine verilen 15.6.2006 tarihli ve 2006/546-2006/541 değişik iş esas-karar sayılı karar ile 6.7.2006 tarihli ve 2006/700-2006/694 değişik iş esas-karar sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 15.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.