Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/634 E. 2026/1930 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/634
Karar No
2026/1930
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/564 E., 2015/705 K.

Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vasisi dava dilekçesinde; vasisi olduğu ...'ın babası ...'ın 18.04.2015 tarihinde öldüğünü, geriye sadece kısıtlı, annesi ve kız kardeşinin kaldığını, murisin borçlarının olması ve borcunu karşılayacak malvarlığı bulunmaması nedeniyle terekenin borca batık olduğunu, bu sebeple mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir. II. MAHKEME KARAR Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 463/5 hükmü uyarınca vasinin mirası reddedebilmesi için vesayet makamının iznini aldıktan sonra denetim makamından da izin alması gerektiği, mirasçı davacı ...'ın vasisi aracılığıyla murisi ... ...'dan kendisine kalan mirası 4721 sayılı Kanun'un 606. maddesindeki 3 aylık süre içerisinde reddettiği, mirasın reddinin kısıtlı lehine olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 463/5 hükmü uyarınca kararın onaylanması için dosyanın denetim makamı olan Nevşehir Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. III. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı temyiz nedenlerinde özetle; cezaevi şartlarından dolayı ve aile bireylerinden birçok kişinin o tarihlerde vefat etmeleri sebebi ile psikolojik olarak çok zor durumda olduğunu, bu miras hakkında ne yaptığını ve kime ne dediğini dâhi bilmediğini, 13.11.2025 tarihinde eline tebligat gelene kadar bilgisinin olmadığını, babası ...'dan kalan mirası ve borcu reddetmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. IV. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/634, K. 2026/1930, T. 10.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-634-e-2026-1930-k-d6e355ad6c8a