Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/2077 E. 2026/2339 K.

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/4157 E., 2025/3769 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvacık Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/253 E., 2024/426 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 09.02.2026 tarihli ek kararında, kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362/1-(b) bendinde "Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4. maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 4. maddesinde münhasıran karar tarihi itibarıyla sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Öte yandan, 5403 sayılı Toprak Koruma Kanunu'nun 8/C maddesinin 2. fıkrasında yer alan tarımsal arazinin devrine ilişkin mirasçılar arasında anlaşma sağlanamadığı takdirde, mirasçılardan her birinin yetkili sulh hukuk mahkemesi nezdinde dava açabileceği yönündeki düzenleme uyarınca, Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren tarımsal arazinin ehil mirasçıya devri isteğine ilişkin olan ve temyizi kabil olmayan bölge adliye mahkemesi kararı kesindir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek kararın onanması gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.02.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.