Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/78 E. 2025/4035 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/78
- Karar No
- 2025/4035
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1907 E., 2024/1743 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/166 E., 2024/151 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, 16 13... ve 16 13... parselde müvekkili adına kayıtlı taşınmazların yolu olmayıp geçit ihtiyacı içinde olduklarını ileri sürerek; müvekkili adına kayıtlı taşınmazlar lehine, uygun görülecek bir güzergahtan geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir. CEVAP 1. Davalı ... cevap dilekçesinde; davayı kabul ettiğini, davacının dava konusu yerden başkaca kullanabileceği herhangi bir yol bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait taşınmazın kadastrol yola cepheleri bulunan parsellere komşu olup ilgili parsel sahiplerinden geçit talep edilmesi gerektiğini, müvekkiline işbu davanın yöneltilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ilgili tapu ve kadastro kayıtları dikkatlice incelendiğinde tespit edileceği üzere, davacıya ait parsel kadastroda yol olarak gözüken alana cepheleri olan parsellere komşu olduğunu, ayrıca yola komşu bu parsellerin müvekkilinin sahip olduğu parselden de büyük olduğunu, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereği geçidin bu durumdan en az etkilenecek olan daha büyük parselden tesis edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Davacıya ait taşınmazın geçit ihtiyacı içinde bulunduğu..." gerekçesiyle; 1. Davanın kısmen kabulü ile; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 16 13... parsel sayılı taşınmaz lehine; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, 16 13... , 21, 23... parsel sayılı taşınmazlar aleyhine 11.01.2024 tarihli fen bilirkişilerinin raporuna ekli krokide 7. alternatif olarak belirlenen ve 30, 20... parsellerin kuzeyinden, 21 parselin ise kuzeybatı ve kuzeyinden yola ulaştıran 30 parselden (A3=9. 87... + A=52. 87... )=62, 74... , 20 parselden B=15. 66... , 23 parselden (CI=13. 54... + C2=9. 36... )=22, 90... , 21 parselden (Y1=9. 67... +Y2=9, 99... +K=239, 03... )=258, 69... olmak üzere A3, A2, B, C1, C2, Y1, Y2 ve K harfi ile gösterilen güzergahta, toplamda 500, 99... 'lik ve toplamda 167,00 metre uzunluğundaki kısım üzerinden olacak şekilde 1.059.877,50 TL bedelle Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı tesisine, 2. ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 16 13... parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 3. Karar kesinleştiğinde depo edilen 1.059.877,50 TL geçit hakkı bedelinin ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 16 13... parsel sayılı taşınmaz yönünden 303.355,00 TL, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 16 13... parsel sayılı taşınmaz yönünden 613.685,00 TL, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 16 13... parsel sayılı taşınmaz yönünden 42.917,00 TL, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 16 13... parsel sayılı taşınmaz yönünden 99.920,50 TL olmak üzere davalılara taşınmazdaki payları oranında ödenmesine, karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... İdaresi vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; geçit hakkı tesis edilebilecek daha uygun alternatifler bulunduğunu, davacının taşınmazı üzerine ticari bir kamp alanı kurmuş olup bu nedenle geçit hakkı talep ettiğini, hali hazırda davacının kullanabileceği ve kadimden yana yol olarak kullanılan bir alan bulunduğunu, vakıf arazileri üzerinde geçit hakkı tesis edilemeyeceğini, muafiyeti nedeniyle istinaf peşin harcı iade edilen müvekkiline istinaf başvuru harcının da iade edilmesi gerektiğini belirterek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.