Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/5112 E. 2026/3361 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1547 E., 2025/809 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/20 E., 2021/513 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın müvekkillerine babalarından kaldığını, murisin sağlığında davalıya taşınmazda hayvanlarını otlatması için izin verdiğini, davalının hayvanlarını otlatırken kullanmak için bu taşınmaza çadırını kurduğunu, ancak davalının taşınmazın üstüne bir de yapı yaptığını, murisin ölümünden sonra tüm uyarılara rağmen işgal etmeye devam ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesine ve yapının kâl'ine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazı kendisine davacıların amcası olan ...’nın verdiğini, kendisinin de uzun yıllardır malik sıfatıyla kullandığını, kendisine verilen yere iyiniyetle ahır yaptığını, burada büyükbaş hayvancılıkla uğraştığını, taşınmazın kendi malı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... dava tarihinde malik olmadığından aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle davasının usulden reddine, davacılar ... ve ...’nın mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle, el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, kâl talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesine ait kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin kullanımının rızaya dayalı ve iyiniyetli olduğunu, davacıların hakkın kötüye kullanılmasını teşkil eder şekilde dava açtığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Taraflar arasındaki uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve kâl istemlerine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.