Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4347 E. 2026/2656 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1015 E., 2025/1502 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/436 E., 2024/888 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait 433 13... parsel sayılı taşınmazdan genel yola çıkış bulunmadığını, bedeli karşılığında en uygun olan yoldan geçit hakkı tanınması gerektiğini, istedikleri yol güzergâhının 433 13... , 51, 52 parsellerden geçtiğini ileri sürerek davalı taşınmazlarından geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Hazine taşınmazının geçit hakkı tesis edilebilecek yerlerden olmadığını, kamu mallarından geçit verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. 3. Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “geçit irtifakı kurulabilecek güzergahlardan tespit edilen ve Hazine adına kayıtlı olan 47 parsel sayılı taşınmazın ham toprak vasfında olması nedeniyle komşu parsellerle benzer vasıfta olduğu, özel bir kamu hizmetine ya da kamusal amaca tahsis edilmiş olmadığı dikkate alındığında 1 nolu güzergahın fiziki koşulları itibarı ile de en uygun güzergah olduğu” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 433 13... parsel sayılı taşınmaz lehine 433 13... parsel sayılı taşınmazdan (87,28 m²) geçit hakkı tesisine, diğer davalılar yönünden davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “hükmün esasa ilişkin isabetli olduğu, ancak adına kayıtlı taşınmaz üzerinde geçit hakkı tesis edilmek suretiyle aleyhine hüküm kurulan Hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, davalı Hazinenin istinaf talebinin reddine, hükmün kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde: a. Eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve diğer raporlarla çelişkili olduğunu, b. Hazine taşınmazının kamu malı niteliğinde olduğunu ve kişinin özel faydasına sunulamayacağını, bu nedenle üzerinden geçit kurulamayacağını, Yargıtay kararlarının da bu yönde olduğunu belirterek temyiz etmiştir. 2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davanın niteliği gereği geçit tesis edilebilecek komşu taşınmazlara husumet yöneltildiğini, diğer alternatifler yönünden davanın reddi ile aleyhe vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kaldı ki kendilerinin istediği güzergâhın da 1 No.lu geçit olduğunu, 51... parsel malikleri yönünden husumet yokluğu bulunmadığını belirterek temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.