Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/3881 E. 2026/2609 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3881
Karar No
2026/2609
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1165 E., 2025/1577 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/131 E., 2025/49 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı, kendisine ait 1249 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kendisine ait ahşap yapıyı davalının rızası dışında yıktığını ve ev yapmaya başladığını, davalının yaptığı evin yıkımı için dava açtığını, davalının ayrıca 952 parsel üzerinde bulunan ve kendisine ait olan 18 adet ağacı kestiğini ileri sürerek, yıkılan evi kullanamaması nedeniyle yıkım tarihinden itibaren ecrimisil ödenmesine, yıkılan evin ve kesilen ağaçların bedelinin ise davalıdan alınarak kendisine verilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, davanın haksız olduğunu, 1249 parsel sayılı taşınmazın ortak muris ...’den geldiğini, davacının 2-B arazisi olan bu yer için tek başına başvuru yaparak tapuyu kendi adına çıkardığını ve diğer kardeşlerinin hakkını vermediğini, 952 parsel sayılı taşınmazın da paylı mülkiyet olup bu yerde kendi hakkı olan yeri kullandığını, 1249 parsel üzerinde babadan kalan ev ve ambar olduğunu, kendi aralarında anlaşarak ambar ablası ... ile davacıya, ev ise ... ile kendisine ait olacak şekilde paylaştıklarını, ...'ün evde hiçbir hakkı olmadığını, kendisinin evin ahşap kısmını sökerek, temelini ve zemin kat duvarlarını koruyarak 3 kat betonarme yapı yaptığını, davacının bu yapıya karşı dava açtığını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, 18 adet ağacı kestiğine yönelik iddianın da doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne; 9.922,50 TL yapı değeri, 1.488,40 TL ağaç bedeli, 1.605,39 TL ecrimisil bedeli olmak üzere toplam 13.016,29 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillere, taraf beyanları, dinlenen tanık beyanları ve alınan bilirkişi raporlarına, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı temyiz dilekçesinde, aşamalardaki beyanlarını tekrarla, davanın makul sürede sonuçlandırılmadığını, mağduriyetinin dava tarihi itibariyle değil karar tarihi itibariyle belirlenecek değere göre giderilmesi gerektiğini, mahkemenin gerekçesinin yetersiz olduğunu, bilirkişi raporlarında sahtekarlık yapıldığını, davalının kendisine ait yeri zorla işgal ettiğini, kendisini yaraladığını, buna ilişkin yaklaşık 250 dosya bulunduğunu ve hala sonuçlanmadığını, Devletin malını koruyamadığını, zararının karşılanmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ecrimisil ve maddi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/3881, K. 2026/2609, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-3881-e-2026-2609-k-fca04ed1317c