Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/1258 E. 2025/5322 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1258
Karar No
2025/5322
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI: 2022/2619 E., 2025/156 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2015/804 E., 2022/49 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait taşınmaza davalıların izin almadan kazı yaptığını ve bulunan su kaynağının boru döşenerek alınmak istendiğini ileri sürerek; dava konusu 35 parsel sayılı taşınmaza el atmanın önlenmesine, gayrimenkulün eski hâle iadesine karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “suya müdahaleye ilişkin çalışmanın davalılar ... ve ... tarafından yaptırılmış olduğu, müdahalesi ispat edilemeyen davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, uyuşmazlığa konu suyun davacının mülkiyetinde bulunan araziden çıktığı, suyun davacının suya olan kendi ihtiyacını karşılamaya debisi itibariyle yetersiz kaldığı, anılan kaynağın özel su niteliğinde olduğu, davalılar ... ve ...’ın davacının özel suyu niteliğindeki kaynağına el attığının ceza dosyasındaki tanık beyanlarından sabit olduğu” gerekçesiyle davalılar ... ve ...'ın 1 15... parsel sayılı taşınmazda 04.10.2021 tarihli fen bilirkişi raporunda kaynak noktası gösterilen çıkan suya yapmış oldukları müdahalenin men’ine, dava konusu su kaynağının eski hâle getirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “fen bilirkişisinin 04.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda su kaynağının krokide A ile gösterildiği ve bu noktanın davacıya ait olan taşınmaz içerisinde kaldığı, düzenlenen ... Mühendisi ve ... Mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi heyet raporunda davaya konu suyun düşük debisi, su potansiyeli ve sulama suyu ihtiyaç değerleri dikkate alınarak ancak davacıya yetecek miktarda olduğu, bu hali ile özel su niteliğinde kabul edilmesi gerektiğine” değinilerek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmaz üzerinde kazı yapan müvekkillerinin kazının yapıldığı gün taşınmazı eski hâle getirdiklerini, davanın konusuz kaldığını, yargılama giderlerinin hatalı hesaplandığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, suya el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı tam yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/1258, K. 2025/5322, T. 11.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-1258-e-2025-5322-k-dae1c9d60179