Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/6486 E. 2023/5976 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/743 E., 2022/1087 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/404 E., 2020/57 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil talebin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verildi. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, maliki olduğu 8652 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 10 numaralı bağımsız bölümün davalı tarafından haksız şekilde kullanıldığını, ihtarnameye rağmen müdahalenin sonlandırılmadığını belirterek el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın davacı tarafa ait olup davalı tarafından haksız şekilde tasarruf edildiği gerekçesiyle el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1. Davacı vekili özetle; kabul yönünden kararın doğru olup davalının istinaf talebinin reddi gerektiğini, reddedilen ecrimisil bedelinin 6.853,33 TL olduğunu, davalıya reddedilen miktar üzerinden nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir iken sehven maktu vekâlet ücretine karar verildiğini ve reddedilen miktar gözetilerek 1.027,99 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olacağını ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2. Davalı vekili özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 1. Davacının kayıt maliki olduğu çekişme konusu taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet etmek suretiyle müdahale ettiği, 2. Davalının davacıya yapılan devrin muvazaalı olduğuna yönelik savunmasının eldeki davada dinlenme olanağı bulunmadığı, 3. Davacının davalının haksız kullanımı nedeniyle ecrimisil talep hakkının bulunduğu, 4. El atmanın önlenmesine ve davacının talebi gözetilerek denetime elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gibi avukatlık asgari tarifesi hükmü doğrultusunda davacı lehine yazılı şekilde vekalet ücretinin hüküm altına alınmış olmasının da doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildi. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacı vekili kararı temyiz etmiştir. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile  Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuk Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, 683 üncü ve 995 inci maddeleri, 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.