Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2021/7144 E. 2022/7329 K.

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06/05/2016 tarihinde verilen dilekçeyle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17/11/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, davanın el atmanın önlenmesi talebi yönünden kabulüne, ecrimisil istemi yönünden reddine dair verilen kararın davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından ayrıca davacı vekilinin tashih talebinin reddine dair ek kararın da davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. KARAR Davacı vekili davacının 1811 ada 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan dava konusu 6 no'lu bağımsız bölümü 04.08.2014 tarihinde dava dışı Bünyamin Genç'ten satın aldığını, taşınmazın satın alma tarihinden beri davalı tarafından işgal edildiği, davacının uyarılarına rağmen konuttan çıkmadığını, davalıya ihtarname gönderildiğini, bu sürede davacıya herhangi bir ücret de ödemediğini ve davacının zarara uğradığını ileri sürerek, davalının el atmasının önlenmesine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davalının oturduğu dava konusu evin evlilik birliğinden kaynaklanan müşterek bir ev olduğunu, ikametgah kayıtlarından da anlaşılacağı üzere uzun süredir bu konutta ikamet ettiğini, taşınmazın satışının gerçek bir satış olmadığını, konutun eşi adına kayıtlı olduğunun davalıya bildirildiğini, boşanma davasından önce davalının eşi olan Bünyamin Genç tarafından akrabası olan davacıya muvazaalı olarak temlik edildiğini, haksız işgal eden konumunda olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 30.06.2021 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.11.2020 tarih ve 2016/252 Esas, 2020/241 sayılı Kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 1811 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 2. kat 6 numaralı bağımsız bölüme davalının el atmasının önlenmesine, ecrimisil talebinin reddine, el atmanın önlenmesi talebi yönünden alınması gereken harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına karar verilmiştir. Kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir. Ayrıca davacı vekili, 28.09.2021 tarihli dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesine başvurarak Dairenin 30.06.2021 tarihli ve 2021/105 Esas, 2021/491 sayılı Kararının hüküm fıkrasında karar ve ilam harcının davalıdan tahsili gerekirken davacıdan tahsiline şeklinde yazıldığını, bu durumun yazım yanlışından kaynaklandığını belirterek, hüküm fıkrasında karar ve ilam harcına ilişkin kısmın "harcın davalıdan tahsiline" şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiş, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 01.10.2021 tarihli ek kararı ile bu talebin reddine karar vermiş, davacı vekili bu ek kararı da temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; Dava, tapulu taşınmazda el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın "Yargılama giderlerinden sorumluluk" başlıklı 326. maddesi; " (1) Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. (2) Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkemece, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. (3) Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir." hükmünü taşımaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davacının talebi doğrultusunda ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak el atmanın önlenmesine dair karar verildiğinden alınması gereken harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına, davacı tarafından yatırılan harcın da yargılama giderleri kapsamında davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekir. Mahkemenin bakiye harcın davacıdan alınmasına dair hüküm kurması doğru değildir. Bunun yanında yukarıda açıklandığı gibi davacının talebi el atmanın önlenmesi yönünden kabul edilmiş olduğundan taşınmazın belirlenen değeri ve harçlandırılan kısmı dikkate alınarak davacı lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken bu hususta hüküm kurulmaması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK 373/2 maddesi gereğince dosyanın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.