Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/14352 E. 2013/10424 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde çalışırken haksız olarak işine son verildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davacının istifa ederek işten ayrıldığını, iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme tarafından davanın kısmen kabülüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 10/07/2012 tarihli kararı ile duruşmada tefhim edilen kısa kararın yasaya uygun olmaması nedeni ile sair temyiz itirazları incelenmeden bozulmuştur. Bozma kararına uyan Mahkeme bozma kararı öncesi delillere göre yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Davacı vekili dava dilekçesi ile 500,00TL kıdem tazminatı talep etmiştir. Bilahare ıslah dilekçesi vererek kıdem tazminatını 122,82TL daha arttırarak toplam talebini 622,82TL'ye çıkarmıştır. Harcı da buna göre yatırmıştır. Bu durumda talep dikkate alındığında hüküm altına alınması gereken kıdem tazminatı 622,82TL olduğu halde HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak 1622,82TL'sının davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır. O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.