Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/515 E. 2026/3034 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/651 E., 2016/295 K. SUÇLAR : 1072 sayılı .....ve Benzeri Oyun Alet ve Makinaları Hakkında Kanun'a muhalefet, kumar oynanması için yer ve imkân sağlama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî bozma, kısmî düşme

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel Mahkemenin 05.08.2016 tarihli ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılmakla, Mahkemenin 13.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararına yönelik olarak sanık ...'in eski hale getirme talepli temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Başka suçtan cezaevinde bulunan sanık ...'in yokluğunda verilen 13.04.2016 tarihli kararın, 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde düzenlenen " (3) İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." hükmüne aykırı olacak şekilde sanığa okunup anlatılmadığından tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilen 13.04.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.