Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/1296 E. 2026/6912 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/573 E., 2025/997 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar gerekçeli kararda 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/ 18... /23. maddeleri gereği uygulama yapıldığı belirtilmiş ise de, hüküm fıkrasında açıkça suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereğince hüküm kurulduğu ifade edildiğinden hükmün gerekçesinde "3/23." maddesine de yer verilmesi maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'da soruşturma aşamasında etkin pişmanlık kurumunun düzenlendiği ve sanıkların etkin pişmanlık göstermediği anlaşılmakla Tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 31100 sayılı 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2.Sanıkların gözaltında kaldığı 08.06.2013 (1gün) ve tutuklulukta kaldıkları 08.06.2013 - 14.08.2013 sürelerin gösterilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün hak yoksunluklarına ilişkin fıkralarının tamamen çıkartılarak yerlerine ''15.04.2020 tarihli, 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1, 2, ve 3. fıkralarının uygulanmasına'' fıkrasının eklenmesi ve eşya müsaderesine ilişkin hüküm fıkrasının devamına gelmek üzere hükme "Sanıkların gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği gözaltında kaldığı 08.06.2013 (1gün) ve tutuklulukta kaldıkları 08.06.2013 - 14.08.2013 sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.