Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1629 E. 2026/6879 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1629
Karar No
2026/6879
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/744 E., 2023/1331 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar ... ile ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ile ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin "hafif" olması nedeniyle sanıklara verilen cezadan indirim yapılırken 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı

Kanun'nun 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53/1-2-3 maddesinde düzenlenen haklardan yoksun bırakıldıktan sonra, kısa süreli hapis cezasına hükmolunduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,

3.Sanık ... hakkında hem hapis, hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanık ...'in cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir

Açıklanan nedenlerle sanıklar ... ile ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarında; "...3/22...'' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere ''...3/23-2. ....'' ibaresinin eklenmesi, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından "...5237 Sayılı yasanın 53/4. Maddesi gereği kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı yasanın 53/1. Maddenin uygulanmasına Yer Olmadığına," bendinin çıkartılması, sanık ... hakkında tekerrürle ilgili hüküm fıkrasında yer alan “...cezanın...” ibaresinin çıkartılarak yerine “...hapis cezasının...” ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/1629, K. 2026/6879, T. 10.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-1629-e-2026-6879-k-fd0b2229cf94