Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/5166 E. 2026/4655 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/116 E., 2025/346 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/1 25... /763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Anılan karara yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli ve 2022/287 Esas, 2023/1401 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmesinden sonra Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/1084 Esas, 2023/1593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/116 Esas, 2025/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri, vekalet ücretine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtiliği üzere; "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır. 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olabilecektir."

Bu nedenle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 15.06.2023 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen 14.12.2023 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 05.02.2025 tarihli ve 2024/116 Esas, 2025/346 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı; Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/125 Esas, 2021/763 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/116 Esas, 2025/346 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.