Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/215 E. 2025/2751 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/215
Karar No
2025/2751
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1816 E., 2024/2479 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile Hükmün Onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozma Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli beraat kararının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının sanık müdafi tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.04.2024 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.09.2024 tarihli ve 2024/1816 Esas,

2024/2479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan beraatine, kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararının usul ve yasaya aykırı olması, araç hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE Nakil aracı hakkında açılmış dava ve verilmiş temyize konu hüküm bulunmadığından katılan vekilinin nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

İncelenen dava dosyası içeriğine göre, Dairemizin 25.04.2024 tarihli bozma ilamında belirtilen gerekçe ile aramanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 119/4. maddesine uygun olmadığı ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38/6. maddesinde yer alan "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı Kanun'un 206/2. maddesinin (a) bendi, 217/2. maddesi, 230/1. maddesinde de hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, suçlamayı kabul etmeyen sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/215, K. 2025/2751, T. 20.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-215-e-2025-2751-k-970910c60555