Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/181 E. 2025/6126 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1133 E., 2024/350 K. SUÇLAR : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında 16.06.2012 tarihli eylemden dolayı 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet, sanıklar hakkında 09.09.2013 tarihli eylemden dolayı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.Sanık ... Hakkında 16.06.2012 Tarihli Eylemden Dolayı 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Sanığın yargılama konusu eylemine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8/4. maddesine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 16.06.2012 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle sanık ...'ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki 16.06.2012 tarihli eyleme ilişkin kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, II.Sanıklar Hakkında 09.09.2013 Tarihli Eylemden Dolayı 5607 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Yerel mahkeme tarafından 08.04.2014 tarihli hükümde, sanıkların 09.09.2013 tarihli eylemden dolayı 2 yıl 11 ay hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, anılan kararın sanıklar ve malen sorumlunun temyizi üzerine aleyhe temyiz olmaksızın 18.06.2019 tarihinde bozulduğu, incelemeye konu hükümde ise sanıkların 2 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği cihetle, kazanılmış hak uygulamasında hapis ve adlî para cezasının bir bütün olarak dikkate alınması gerektiği, kazanılmış hakka esas ceza belirlenirken hapis cezası için ayrı adlî para cezası için ayrı değerlendirme yapılamayacağı, buna göre de cezada kazanılmış hak söz konusu olmadığı halde sanığın 09.09.2013 tarihli hükümden adlî para cezası üzerinden kazanılmış hakkı olduğundan bahisle, yazılı şekilde 2 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ancak adlî para cezasının 09.09.2013 tarihli hükümde belirlenen 20.000,00 TL adlî para cezası olarak infazına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. İmha edilenler dahil olmak üzere dava konusu kaçak sigaraların tümünün müsaderesine karar verilmesi yerine yalnızca numune olarak alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği müsadereye ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine, "Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderelerine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.