Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/7634 E. 2025/9393 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/7634
- Karar No
- 2025/9393
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/841 Değişik iş SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23, 5/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ve 2023/631 Esas, 2023/619 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafi ve katılan vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden yeniden bu yönde karar verilemeyeceği cihetle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 94660652-105-71-6011-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2024 tarihli ve KYB-2025/113152 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113152 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasına 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez..." şeklindeki düzenleme uyarınca sonradan işlenen suçun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinde işlenmesi hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil edeceği, Mercii Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında daha önce verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği cihetle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceğinden itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de, karar tarihinde sanığın adlî sicil kaydında yer alan Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2013 tarihli, 2013/103 esas, 2013/415 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının, 28/06/2014 tarihinden önce 22/07/2013 tarihinde kesinleşmesi karşısında; incelemeye konu hüküm yönünden, yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE, 2. Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ve 2023/841 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.