Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/5754 E. 2024/9880 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/818 E., 2021/286 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, Gümrük İdaresi adına Hâzine vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi adına Hâzine vekilinin temyiz talebi; sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 20.05.2013 günü kolluk görevlilerinin dur ihtarına uymayarak kaçan ve kovalamaca sonucu yakalanan sanık ...'ün sevk ve idaresindeki .... plakalı araçta Nizip Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 97 paket toplam 873 kg Mahmood marka gümrük kaçağı çay ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu ikrar ettiği, bozma ilâmı üzerine ise yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir. Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2016/12171 Esas, 2020/14710 Karar sayılı ilâmıyla; nakil aracının iadesine ilişkin kararının onanmasına karşın, temyize konu kararda bu konuda yeniden hüküm kurulması hukuken yok hükmünde kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi adına Hâzine vekilinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanığın ele geçirilen kaçak çay nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde uygulama yeri bulunmayan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Gümrük İdaresi adına Hâzine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) numaralı bendinden ''5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesi delaletiyle'' ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.