Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/5529 E. 2025/15343 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5529
Karar No
2025/15343
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2023/367 E., 2024/349 K. SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, tanık beyanları, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinde yer alan düzenlemenin uygulanması sırasında, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği halde, soruşturma aşamasında ödeme ihtaratı yapılmayan ve kovuşturma aşamasında hükümden önce eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı meblağı ödeyerek makbuzunu dosyaya ibraz eden sanık hakkında cezada 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, takdiri indirim hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesindeki düzenlemenin karar yerinde tartışılmadan ve gerekçe gösterilmeden uygulanmaması, 3.Ele geçen ve müsaderesi talep edilen tüm kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, imha edilenler hakkında müsadere kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Sanığın tekerrüre esasa alınan adli sicil kaydının, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/5529, K. 2025/15343, T. 04.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-5529-e-2025-15343-k-85b53a9320ec