Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/19 E. 2026/2093 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/19
Karar No
2026/2093
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/997 Esas, 2023/2813 Karar SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : 31.05.2015, 16.07.2015 HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/997 Esas, 2023/2813 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince; kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ... müdafiin tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 07.08.2023 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep

içermemesi; kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar, 18.06.2025 tarihli ve 2024/3-552 Esas, 2025/283 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz istemlerinin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafiine; tebligatın yapıldığı tarihten itibaren hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz taleplerinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakların dosyaya konulması, anılan sanıkların süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçeleri ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunmamaları hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/19, K. 2026/2093, T. 26.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-19-e-2026-2093-k-99058f008db2