Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/9249 E. 2025/5401 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/18 E., 2022/269 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" kenar başlıklı 50/1. maddesinde yer verilen "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre ... çevrilebilir." hükmü getirildiği, yine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesinin birinci fıkrasının

(a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması koşulları öngürüldüğü anlaşılmakla, adlî sicil kaydında ertelemeye engel sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hakkındaki cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği indirim yapılan ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında ''sanık hakkında neticeten adli para cezasına hükmedildiğinden'' şeklinde dosya kapsamına uymayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.