Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/8137 E. 2023/8857 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/165 E., 2022/129 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE 1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2011 tarihli sanıklardan ...'ın savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 18.11.2019 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3.Sanıklar hakkında temyiz incelemesine konu beraat hükmünün kurulduğu 11.04.2022 tarihinde 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmasına rağmen yargılamaya devam edilerek beraat hükmü kurulması hukuka aykırıdır. II. KARAR Suça konu eşyanın müsadere talebi hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çukurca Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2018/165 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, nakil araçlarının trafik sicili üzerindeki şerh kaldırılmak suretiyle hak sahibine İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 18.10.2023 tarihinde karar verildi.