Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/7745 E. 2023/8840 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7745
Karar No
2023/8840
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 05.05.2016 EK KARAR TARİHİ : 12.07.2021 SAYISI : 2016/256 E., 2016/296 K. SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ek kararının, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.GEREKÇE Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun(5015 sayılı Kanun) ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olacağı, sanık hakkında 13.03.2012 tarihinde beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.03.2016 tarihli, 2014/22101 Esas, 2016/3238 Karar sayılı kararı ile hükmün, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, Mahkemece sanık hakkında 05.05.2016 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15.06.2016 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi olan beş yıllık süre içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 12.07.2021 tarihinde açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak sanık hakkında davanın düşmesine karar verildiği ancak bu kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince duruşma açılarak verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde duruşma açılmadan ve suça konu kaçak eşyaların müsaderesi hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden ve tensiple verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. II.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2016/256 Esas, 2016/296 Karar sayılı ek kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/7745, K. 2023/8840, T. 19.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-7745-e-2023-8840-k-8fb6fdbffdd6