Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/6527 E. 2026/3893 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/683 E., 2022/1768 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların ve 33... plakalı nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istekleriin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine ve mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden sanık ile malen sorumlunun diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanığın savunmasında ödeme iradesinin bulunmadığını açıkça ifade etmesi nedeniyle Tebliğname'deki etkin pişmanlık ihtarı yönünden bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Ancak; 1)Sanık hakkında 14.04.2015 tarihli ilk kararda 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve kararın sanık ile malen sorumlu tarafından temyiz edildiği gözetilerek bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonucu sanığa 2 yıl 11 ay hapis ve 100 gün karşılığı 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilerek sanığın cezada kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

2)Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanık ile malen sorumlunun temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün 1. fıkrasının yedinci paragrafının devamına gelmek üzere "hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezasının sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına” ifadesinin eklenmesi ile suçta kullanılan aracın müsaderesine ilişkin bendinden ''54 üncü'' ibaresi çıkartılarak yerine gelmek üzere ''54/1.'' ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.