Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/6354 E. 2024/8020 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/386 E., 2020/515 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sanığın para cezasını daha önceden ödediğine ve kararın yeniden incelenmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Yapılan incelemede; sanığın, 18.11.2014 tarihinde muayene için gönderildiği hastaneden dönmediği, müteakiben 09.08.2015 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanığın aşamalardaki savunmaları dosyada mevcuttur. Sanık hakkında düzenlenen GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Sağlık Kurulunun 25.01.2016 tarihli ve 775 sayılı raporu ile uyum bozukluğu tanısı konarak askerliğe elverişli olmadığına karar verilmiştir. Sultan 2. Abdulhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesinin hazırlamış olduğu ek raporda; sanığın askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32/1-2 maddelerinden yararlanmasının uygun olmadığı (menfi) tespitlerine yer verilmiştir. Sanığın 18.11.2014 tarihinde muayene için sevk edildiğine dair belge ve yakalama tutanağı dosyada mevcuttur. Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a bendinde düzenlenen ve özgü (mahsus) suçlardan olup, yalnızca asker kişiler tarafından işlenebilen, 18.10.2014-09.08.2015 tarihleri arasında kesintisiz sürerek yakalanmakla son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, eylemi sabit görülerek Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Hapis cezasına hükmolunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesine ilişkin kısımların hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.