Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/4018 E. 2023/1758 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4018
- Karar No
- 2023/1758
- Karar Tarihi
K MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/287 E., 2021/676 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/23 Esas, 2014/570 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan anılan Kanun'un 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ardından Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2018/12967 Esas, 2021/3381 Karar sayılı ilâmı ile zincirleme suç hükümleri yönünden bozulmasına müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/287 Esas, 2021/676 Karar sayılı kararı ile adı geçen sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... 25 gün hapis ve 400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın aynı eylemi sebebiyle daha önce Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2012 tarihli ve 2012/678 Esas, 2012/996 Karar sayılı kararıyla mahkum olduğu 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verildiği ve söz konusu kararın temyiz edilmeksizin 04.02.2022 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 09.12.2022 tarihli ve 2022/19242 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156715 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156715 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "...Dosya kapsamına göre, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2021 tarihli kararında, sanığın 16/01/2012 tarihli eylemi nedeniyle mahkum olduğu 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verildiği ancak Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08/03/2021 tarihli ve 2018/12967 esas, 2021/3381 karar sayılı ilâmında da belirtildiği gibi tayin olunan cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilerek hükmolunan sonuç cezanın tayin edilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2018/12967 Esas, 2021/3381 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün; sanık ...'in üzerine atılı suç tarihinin 12.01.2012, iddianame tarihinin ise 26.01.2012 olması, sanığın 29.01.2013 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşen Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/678 Esas, 2012/996 Karar sayılı dosyasındaki suç ve iddianame tarihlerine göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin değerlendirilmesi ve diğer hukuka aykırılıklar nedeniyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. 2.Bozma üzerine Mahkemece 16.12.2021 tarihli karar ile sanık ...'nun suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olduğu anlaşılan 6545 ve 7242 sayılı Kanun'lar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereği sonuç olarak 1 yıl 8 ... 25 gün hapis ve 400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ancak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suça esas olan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen dosyasında hükmedilen 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmiştir. 3.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen bozma ilamı ile benzer bir çok ilamında da belirtildiği üzere sanık hakkında temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulandıktan sonra, kesinleşen ilamdaki cezanın mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekmekte olup, Mahkeme uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.