Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/3568 E. 2023/11499 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3568
Karar No
2023/11499
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/424 E., 2021/673 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî düzelterek onama, kısmî bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.Dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçların işlendiği 19.05.2009 tarihinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 3.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/424 Esas, 2021/673 Karar sayılı kararında Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ele geçen kaçak çayların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve araç müsadere kararının da asıl cezaya tabi olacağı gözetilmeden nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/424 Esas, 2021/673 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''Kaçak çayların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında yer alan nakil aracının müsaderesine ilişkin kısım çıkarılarak yerine; "Suçta kullanılan 06 BR 2973 plaka sayılı nakil aracının trafik tescil kaydı üzerindeki şerh kaldırılarak, hak sahibine İADESİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/3568, K. 2023/11499, T. 21.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-3568-e-2023-11499-k-a5958ce9b729