Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/3037 E. 2023/6401 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/997 E., 2021/1091 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Düşme, eşya müsaderesi, araç iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının Dairemizde incelenerek bozulmasına karar verilmesinden sonra, Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2020/997 Esas, 2021/1091 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine, nakil araçlarının iadesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; nakil araçlarının müsaderesinin gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III.GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, açılan kamu davasından haberdar edilmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1.Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem 12.03.2013 tarihli mahkûmiyet kararıdır. Bu tarihlerden itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihi olan 06.12.2021 tarihinde tamamlanması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır. 3.Dosya kapsamına göre kaçak olduğu anlaşılan makaronların müsaderesine, koşulları oluşmadığından nakil araçlarının iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2020/997 Esas, 2021/1091 Karar sayılı kararında şikâyetçi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.