Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20552 E. 2026/1648 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/20552
Karar No
2026/1648
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/709 E., 2023/1427 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/429 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/709 Esas, 2023/1427 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanık müdafiin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın 6831 sayılı Kanun'un 93/1, 93/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 50,52, 54. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerde bulunan ev, zeytin ağaçları, tel örgü ve duvarın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın suç üstü yakalanmadığına, komşu veya tanık ihbarı olmadığına, gerçeğe aykırı olarak suç tutanağı düzenlendiğine, tutanak tanziminden önce sanığın telefonla aranaran orman işletme şefliğine davet edildiğine, Cumhuriyet savcılığı makamınca kolluk tarafından ifade alınması talimatı verilmediği halde sanık arazide yakalanmış gibi tutanak düzenlendiğine, sanığın telefon kayıtlarının getirilmesine mahkemece gerek duyulmadığına, orman muhafaza memuru hakkında şikayette bulunulduğuna, müsadere kararına itirazın suçtan kurtulmaya yönelik savunma olarak değerlendirilmesinin masumiyet karinesine ve Anayasa'ya aykırı olduğuna, bilirkişi raporundan taşınmaz yapımı ve ağaç dikiminin sanığın babası tarafından yapıldığının anlaşıldığına, mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin sanığın menfaati ile kamu yararı arasındaki dengeyi bozduğuna ilişkin Anayasa Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli kararının sunulduğuna, mahkumiyet ve müsadere kararının bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/20552, K. 2026/1648, T. 18.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-20552-e-2026-1648-k-9264f2d4d773