Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20339 E. 2025/5815 K.

HÂKİMLİĞİ : Muğla 1. Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2022/1202 Değişik iş KABAHAT : 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'na muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 2.372,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Fethiye Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 31.10.2021 tarihli ve UAB-A 184105 sayılı idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/5045 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın Muğla 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/1202 değişik iş sayılı reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 10.11.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/121364 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/121364 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...4925 sayılı Kanun’un 26/1-(a) maddesinde yer alan "5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez.", Anılan Kanun'un 5. maddesinde yer alan, "Taşımacılık, acentelik ve taşıma işleri komisyonculuğu ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapılabilmesi için Bakanlıktan yetki belgesi alınması zorunludur." şeklindeki düzenleme ile Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 6/8-(b) maddesinde yer alan "K2 yetki belgesi: Sadece kendi esas iştigal konusu ile ilgili eşya taşımacılığı yapacak ve ticari maksatla taşımacılık yapmayacaklara ... Verilir." ve anılan Yönetmeliğin 2/3. maddesinde yer alan "Aşağıdaki taşıtlarla yapılan taşımalar bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır... (f)N1 ve N1G araç sınıfında yer alan kamyonet cinsi olarak tescil edilen taşıtlarla yapılan ve taşınan eşyanın ticari olmadığı taşımalar," şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında, Dosya kapsamına göre; kabahatlinin kendisine ait ve kullanımında olan .............. plakalı kamyonet (kapalı kasa) cinsi N1 sınıfı aracı ile kendisine ait özel eşyalarını aracında taşıması sırasında yapılan denetimde "yetki belgesi olmadığından" bahisle 4925 sayılı Kanun'un 26/1-a maddesi uyarınca idari para cezası tatbik edilmiş ise de, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20/03/2014 tarihli ve 2013/10039 esas, 2014/4862 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, idarî para cezası uygulanmasına dair tutanakta, ilgilisinin hangi mevzuat gereğince alması gereken hangi tür yetki belgesini almadığının gösterilmemesi nedeniyle idari para cezası kararının usulsüz olduğu, ayrıca kabahatlinin özel eşyalarını taşıması şeklindeki eyleminin esas iştigal konusunu oluşturmadığından K2 yetki belgesini almasının da gerekli olmadığı, kaldı ki kabahatlinin N1 sınıfı aracı ile ticari olmayan eşyalarını taşımasının da anılan yönetmeliğin uygulanması kapsamı dışında tutulduğu, yetki belgesi alınmasını zorunlu kılan faaliyet mahiyetinde de olmadığı, bu hâliye usulsüz düzenlenen tutanağın iptali gerektiği gözetilmeden, bahse konu idarî para cezasına yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Başvuruyu inceleyen Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/5045 değişik iş sayılı kararının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla anılan karara yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin olarak Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 22.04.2025 tarihinde karar verildi.