Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20108 E. 2026/5548 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/20108
- Karar No
- 2026/5548
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/181 E., 2023/196 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık ... tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak; 1.Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında 80 gün olarak belirlenen adli para cezasına, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulandığı sırada 120 gün yerine 12 gün adli para cezasına hükmedilmesi, neticeten 33 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL üzerinden 660,00 TL yerine 20,00 TL adli para cezasına karar verilmek suretiyle eksik gün adli para cezasına hükmedilmesi,
2.Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığın, en son kesinleşen Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/207 Esas ve 2014/14 Karar sayılı ilamına konu sabıkasının tekerrüre esas alınması gerekirken, daha önce kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması,
3.Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunu'na (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, tekerrüre esas alınan Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/256 Esas ve 2013/144 Karar sayılı dosyası ile tekerrüre esas alınmayan 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü verilen Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/207 Esas ve 2014/14 Karar sayılı dosyası ve Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/828 E., 2013/667 K. sayılı dosyalarında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın sabıkasının tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ile sanık ...'nın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.