Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19484 E. 2026/6787 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2362 E., 2023/1302 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/249 Esas, 2022/1059 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/16., 3/22. ve 5/2. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, müsadereye karar verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.07.2023 tarihli ve 2022/2362 Esas,

2023/1302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre, sanığın ikametinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, yabancı ülkelerde kullanılan etiket ve hologramlar ele geçirildiği, bu ürünlerin 5607 sayılı Kanun'un 3/16. maddesinde öngörülen kamu kurumlarınca uygulanan bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretlerden olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.