Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19255 E. 2025/7073 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/89 E., 2023/620 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A.Bozma Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/22948 Esas, 2021/16640 Karar sayılı kararı ile "1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 2.Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma ilâmı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/89 Esas, 2023/620 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/23. maddeleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2, 53. maddeleri gereği 1 yıl hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yapılan aramanın hukuka aykırı, dosyadaki delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, usul ve kanuna aykırı karar verilerek sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın isnat edilen suçu işlediğine ilişkin somut ve kesin delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın suça konu sigaraları ticari maksatla satın almadığına, sigaraların kişisel kullanım sınırları içerisinde kaldığına, Mahkemenin sanık hakkında takdiri indirime gitmeme gerekçesinin usul ve kanuna aykırılık taşıdığına, usule aykırı olarak Gümrük İdaresi lehine avukatlık ücretine hükmedildiğine, sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi gereğince indirim yapılması sırasında, sanığın 2 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, neticeten 2 gün karşılığı 40,00 TL adlî para cezası yerine 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi; aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre sanıktan ele geçen sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu, takdiri indirim uygulanmamasının hukuka uygun şekilde gerekçelendirildiği, sanık hakkında yapılan yargılamada adil yargılanma hakkının esaslarına uyulduğu, somut olayda yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne uygun şekilde katılan ... İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.