Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17900 E. 2026/1959 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 22.03.2023 SAYISI : 2022/1515 E., 2023/564 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 202/395 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e bendi gereği beraatine, kaçak eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/1515Esas, 2023/564 Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada

İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 3/ 23... /2. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince neticeten 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz sebepleri; ürünlerin yerli menşeili olduğuna, yabancı menşeili olmayan ürünlerin kaçakçılık suçuna sebebiyet vermeyeceğine, ürünlerin faturalı olduğuna, sanığın değer kaybına uğramaması için ürünleri ayrı bir yerde muhafaza ettiğine, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığına, hatalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.