Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/13177 E. 2023/7130 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 02.03.2023 SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/3 Esas, 2023/122 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2012/339 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten hapis cezasından çevrilen 21.000,00 TL adlî para cezası ve 500 gün karşılığı 30.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 01.11.2021 tarihli ve 2019/5446 Esas, 2021/13913 Karar sayılı ilâmıyla 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/3 Esas, 2023/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir. 4.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/3 Esas, 2023/122 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, münhasıran suça konu kaçak cep telefonlarının müsaderesine ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafinin yüzüne karşı 02.03.2023 tarihinde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.04.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Sanık hakkında kurulan ek kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulama yapılması dışında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/122 Karar sayılı ek kararına yönelik sanık müdafin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ek kararın (1) numaralı bendinde yer alan "5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası" ibraresinin çıkatılarak yerine "5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesi" ibaresinin yazılması suretiyle ek kararın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.