Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/3820 E. 2023/5531 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3820
Karar No
2023/5531
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/307 E., 2021/507 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE 1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 03.03.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Anılan karar 05.04.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu 03.05.2011 tarihinde işlemesi üzerine 22.10.2015 tarihinde hükmün açıklandığı, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.04.2011 tarihi ile denetim süresi içerisinde 03.05.2011 tarihinde işlenen suç arasında zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir. 2.Sanığın ülkeye kaçak sigara sokmaktan ibaret yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, 22.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı ile zamanaşımı kesildiğinden, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresinde işlenen suç arasında zamanaşımının durduğu göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 19.12.2010 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/307 Esas, 2021/507 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği MÜSADERESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/3820, K. 2023/5531, T. 05.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-3820-e-2023-5531-k-9d7d35cf3b24