Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/1861 E. 2025/15233 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/1861
- Karar No
- 2025/15233
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2020/90 E., 2021/26 K. SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
İddianamede müsaderesi talep edilmeyen kaçak eşyaya ilişkin mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1. 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyen sanığın, soruşturma aşamasında ihtarat yapılmadığı gözetilerek, cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2.Hükmün beşinci paragrafında gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 52/1-2 maddesi yazılması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, 3.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktû vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün 3. paragrafından "ödediğinden cezası 7242 sayılı yasanın 62. Maddesi ile değişik 5607 sayılı yasanın 5/2 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek 8 AY HAPİS VE 1 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılarak yerine "yatırdığı ancak soruşturma aşamasında ihtar yapılmadığı anlaşılmakla 5607 sayılı Kanun'un 5/2-a bendi uyarınca cezasında 1/2 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, yine hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı 4. paragrafından ''6 AY 20 GÜN HAPİS'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5 AY HAPİS" ibaresinin eklenmesi, hükmün gün adlî para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin 5. paragrafından ''52/1-2'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''52/2." ibaresinin eklenmesi, hükmün 7. paragrafından ''6 AY 20 GÜN HAPİS'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5 AY HAPİS" ibaresinin eklenmesi, hükme yeni bir bent olarak "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.080,00 TL maktû vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... İdaresi'ne verilmesine," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye ayırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.