Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/17318 E. 2025/5131 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/17318
Karar No
2025/5131
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1135 E., 2022/1283 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 53 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/1135 Esas, 2022/1283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1. ve 303/1. maddeleri uyarınca, kamu davasının düşmesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Zamanaşımını durduran, kesen işlemlerle ve sürelerle ilgili yanılgıya düşülerek karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06.03.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 12.10.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi tarafından 11.03.2022 tarihinde hükmün açıklandığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8-c bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-a bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.05.2012 tarihli savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, İlk Derece Mahkemesince hükmün açıklanmasına karar verilen 11.03.2022 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/17318, K. 2025/5131, T. 09.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-17318-e-2025-5131-k-5404eeb39b8b