Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15244 E. 2026/3550 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/399 E. 2020/792 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet ASIL KARAR HÜKMÜ : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi EK KARAR HÜKMÜ : Temyiz başvurusunun süre nedeniyle reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I. Sanığın ek kararı temyizi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

27.10.2020 tarihinde tefhim edilen hükme karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanığın 16.02.2021 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin süresinden sonra olduğundan bahisle reddine ilişkin verilen 19.02.2021 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin reddine dair 19.02.2021 tarihli ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA,

II. Katılan vekilinin asıl kararı temyizi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesi uyarınca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaletiyle 3/5-10. maddeleri kapsamında kaldığı ve eylemin bölünemeyeceği gözetilmeden suça konu kaçak sigaraların kişisel kullanım sınırında kaldığı şeklindeki gerekçe ile eylemin bölünmesi suretiyle 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesi gereği yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Dava konusu kaçak eşyaların tamamının 5607 sayılı Kanun'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine imha edilen kaçak eşyalar hakkında müsadere kararı verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 30.03.2026 tarihinde karar verildi.