Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15137 E. 2025/2270 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15137
Karar No
2025/2270
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/814 E., 2022/79 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına kanunen imkan bulunmadığı halde, kısa kararda hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi, 2. Suça konu eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine, tasfiye edilen kısmının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi, 3. Suçta kullanılan nakil aracındaki zulanın "masrafları sanıklardan alınarak" sökülmesi suretiyle hak sahibine iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4. Katılan ... İdaresi lehine maktu vekalet ücretinin sanıklardan "eşit olarak" tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, 1. Kısa kararda sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin (1)-ı, (2)-ı bentlerinin çıkartılması, 2. Hükmün (3)-b bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi, 3. Hükmün (3)-a bendinde yer alan "taban kısmına yapılmış olan zulanın" ibaresinden sonra gelmek üzere "masrafları sanıklardan alınarak" ibaresinin eklenmesi, 4. Hükmün (4) numaralı bendinde yer alan "sanıktan" ibaresinin çıkartılarak "sanıklardan eşit olarak" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/15137, K. 2025/2270, T. 11.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-15137-e-2025-2270-k-549886bc5c54