Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/10905 E. 2025/1550 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/10905
- Karar No
- 2025/1550
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/709 E., 2021/1319 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, beraat kararı verilmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Şiran Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/234 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 91-4., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50,52 ve 62. maddeleri uyarınca 1.500 TL hapisten çevrili ve 60 TL doğrudan adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/709 Esas, 2021/1319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair delil elde edilemediği gerekçesiyle sanık hakkında beraat hükmü kurulmuştur. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın izin şartını bilmediğini beyan etmesinin suçu ortadan kaldırmayacağına, muhtar ile husumetli olup olmamasının suçun sübutunda önem arz etmediğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine, ele geçen motorlu testere ile traktörün müsadere edilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre sanığın kestiği orman emvalini yüklerken görülmesi, tutanak tanığının tutanak içeriğini doğrulaması, köy muhtarı ...'ın sanığa izin verdiğine dair bir beyanının bulunmadığı ve diğer tanıkların da köyde yapılan toplantı sonrasında muhtarın tüm köylülere ağaç kesme izni verdiğine ilişkin bir beyanının olmadığını beyan ettikleri, Orman İdaresi tarafından resmi izin tarihinin suç tarihinden 20 gün sonra olduğu, suç tarihinde idare tarafından verilen hiç bir kesim izninin bulunmadığı, sanığın devlete ait ormanlık alanda 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddesinde düzenlenen motorlu testere ile ağaç kesme suçunu resmi izin olmadan gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.