Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/28992 E. 2025/8760 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/28992
- Karar No
- 2025/8760
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/660 E., 2021/335 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet, kaçak eşyanın müsaderesi Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyaların yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Sanık müdafiin sanığın psikotik rahatsızlığının bulunduğuna dair Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 17.08.2015 tarihli sağlık kurulu raporu ibraz etmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl hapis 10 gün adli para cezasından 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/22. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl hapis 3 gün adli para cezasına hükmolunması gerekirken 1 yıl hapis 4 gün adli para cezasına hükmolunması ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken 10 ay hapis ve 2 gün adli para cezası yerine 10 ay hapis ve 3 gün adli para cezasına hükmolunması, 3.Suç konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.