Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26743 E. 2025/2520 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/26743
Karar No
2025/2520
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1306 E., 2020/3813 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize haklarının ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/180 Esas, 2020/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında amire fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 106/1. maddesi delaletiyle 91/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/1306 Esas, 2020/3813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın kastının yoğunluğu göz önüne alınarak, Kanuni alt sınırdan uzaklaşılmaksızın karar verilmesinin ve 1632 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Sanık ile katılan arasında husumet olmadığına, olayda kullanılan silah öldürmeye elverişli ve çok sayıda mermisi olmasına rağmen tek atış yapıldığına, sanık tarafından katılanın hayati bölgesinin hedef alınmadığına, sanığın öldürme/yaralama kastı olmaksızın eylemin kazaen gerçekleştiğine, alt sınırdan çok fazla uzaklaşıldığı gibi uzaklaşma sebeplerinin hukuka uygun olmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/26743, K. 2025/2520, T. 18.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-26743-e-2025-2520-k-3ff87b07e457