Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26053 E. 2025/1311 K. – İzin Tecavüzü

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/560 E., 2019/229 K. SUÇ : İzin tecavüzü HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, atılı suçun ise 14.02.2013-05.03.2013 tarihleri arasında işlendiği, dolayısıyla adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, objektif koşullar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel hali bulunmayan, mahkemesince alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep eden ve bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında "CMK 231/8 maddesi uyarınca..." şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kabule göre de; 1.Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilen 23.09.2014 tarihli hükümde, sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde hapis cezasına hükmolunması ve ertelenmesi suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine aykırı davranılması, 2.Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde sanık hakkında denetim süresi içinde suç işlemesi durumunda ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesinin ihtaratına karar verildiği halde uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.