Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/25864 E. 2025/3756 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25864
Karar No
2025/3756
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1390 E., 2021/246 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/192 Esas, 2019/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93. maddesine muhalefet suçundan açılan davada, sanığın eyleminin suç olarak tanımlanmadığı ve unsurları itibarıyla suçun oluşmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2019/1390 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Suça konu yerin tarım arazisi olduğuna, dedesinden miras kaldığına, orman olduğunu bilmediğine, suç işleme kastının bulunmadığına ve re'sen tespit edilecek diğer hususlardan dolayı hükmün bozulması talebine ilişkidir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Selendi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/25864, K. 2025/3756, T. 12.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-25864-e-2025-3756-k-ab8dab6a0cfa