Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/25862 E. 2025/3749 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/25862
- Karar No
- 2025/3749
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/132 E., 2020/761 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2018 tarihli ve 2018/608 Esas, 2018/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 91/1. maddesinden açılan kamu davasında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesi kapsamında kaldığı ve sanığın ön ödemede bulunduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 75/2. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının ön ödeme nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/132 Esas, 2020/761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4., 5237 sayılı Kanun'un 52, 58 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 2.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin Temyiz İstemi İddia edilen suç unsurlarının değerlendirilmesinde hata yapıldığına, sanık lehine olan kanun maddelerinin uygulanmadığına, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğuna ve hükmün bozulması talebine ilişkidir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.02.2017 yerine, 28.02.2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.