Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/16768 E. 2025/12750 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16768
Karar No
2025/12750
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/405 E., 2016/265 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91-1- ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmüş ise de, sonuç ceza değişmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır .

Muhafaza altına alınan motorlu testere ile tahranın müsaderesi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi ile birlikte 50/1-a maddesinin de gösterilmesi, hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, sanık hakkında kurulan hükmün 4. fıkrasından "...50/1-a ve 52/1 maddeleri..." ibaresinin çıkartılarak yerine "...52/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/16768, K. 2025/12750, T. 15.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-16768-e-2025-12750-k-a8c9a38bf4c3